Smaller Default Larger

Natasza Kuboś jest uczennicą klasy II b. W maju  b.r.wzięła udział w ogólnopolskim  konkursie literackim Dzieci Bajki Piszą organizowanym przez Bajotekę, reprezentowaną przez Aleksandrę Spyrę . Jej bajka pt. "Niebieskie, które chciało być czerwone",  zdobyła wyróżnienie spośród setek nadesłanych prac. Serdecznie gratulujemy i zapraszamy do przeczytania wyróżnionej pracy.

 

Niebieskie, które chciało być czerwone.

W pewnej miejscowości na Mazurach mieszkała ze swoją mamą dziewczynka, o imieniu Amelka.

Zbliżał się wrzesień i dziewczynka miała iść po raz pierwszy do szkoły. Razem z mamą wybrały się na zakupy. Amelka uwielbiała kolor niebieski, dlatego wszystkie ubrania, buty i przybory szkolne wybrała właśnie w tym kolorze. Szczęśliwa z udanych zakupów wróciła z mamą do domu.

Nadszedł długo wyczekiwany dzień i pierwszy dzwonek w szkole. Amelka pełna nadziei na poznanie nowych przyjaciół poszła do szkoły. Okazało się ze jej uśmiech szybko zbladł, ponieważ nowo poznane koleżanki nie zaakceptowały jej wyglądu. Wszystkie były ubrane na czerwono – bo właśnie taki kolor w tym roku bardzo modny. Dziewczynka próbowała zaprzyjaźnić się z nowymi koleżankami, jednak one nie chciały z nią rozmawiać.

Smutna i zawiedziona dziewczynka wróciła do domu. Ze łzami w oczach opowiedziała mamie o tym, co ją spotkało w szkole. Amelka bardzo chciała znaleźć przyjaciółki, jednak nie kosztem tego, by rezygnować z rzeczy w których dobrze się czuje i które sprawiają jej radość. Nie potrafiła zrozumieć sytuacji w której się znalazła. Po długiej rozmowie z mamą ustaliły że ponownie wybiorą się na zakupy by kupić choć kilka rzeczy w modnym kolorze, by móc zbliżyć się do nowych koleżanek.

Drugiego dnia Amelka smutna poszła do szkoły bo wiedziała, że nie jest akceptowana przez inne dzieci. W szkole na dzieci czekała niespodzianka. Pani przedstawiła klasie nowego ucznia, była to Zosia która tego dnia ubrana była na zielono. Amelce pojawił się uśmiech na twarzy widząc nową koleżankę. Pozostałe dzieci wyśmiewały Zosię i gdy ta siadła sama w ostatniej ławce, podeszła do niej Amelka. Dziewczynki wszystkie przerwy spędziły razem, a później okazało się, że mieszkają niedaleko siebie. Obie dziewczynki uwielbiały swój kolor ubrań i nie zamierzały zmieniać go dla innych. Nie zabiegały też o to by przypodobać się innym.

Po pewnym czasie reszta dziewczyn  dostrzegła, że Amelka i Zosia to bardzo sympatyczne dziewczynki i już nie przeszkadzało im, że nie podążają za modą a wręcz przeciwnie zaimponowało im, że mają swój własny styl i nie ulegają wpływom innych.

Mimo tego, że Amelka i Zosia kolegowały się z całą klasą, to prawdziwa przyjaźń narodziła się tylko między nimi, ponieważ to co je spotkało w pierwszych dniach szkoły było dla nich prawdziwą lekcją życia.

Dziewczynki wzięły  udział w konkursie polonistycznym przygotowując opowiadanie pod tytułem: „ Nie ocenia się książki po okładce” za co otrzymały nagrodę główną. W opowiadaniu tym opisały to, że dzięki temu że trzymały się  razem nie uległy wpływom innych.  Amelka wiedziała że sama nie da rady i chciała ulec modzie wbrew swoim przekonaniom. Niebieskie chciało zostać czerwonym, jednak dzięki prawdziwej przyjaźni nie musiało tego robić, bo najważniejsze jest by robić to co się kocha.